kreisel.com.pl

Krok 1.Wyrównanie podłoża

Przed układaniem wylewki trzeba z posadzki usunąć gruz i starannie oczyścić je z kurzu, wapna, olejów, tłuszczów, wosku – inaczej posadzka samopoziomująca nie będzie dobrze przylegać. Tak przygotowane podłoże trzeba zagruntować, co zmniejszy jego nasiąkliwość, a zwiększy przyczepność wylewki.

Krok 2. Wykonanie dylatacji obwodowej

Wokół ścian układamy samoprzylepną taśmę z pianki polietylenowej, która oddzieli wylewkę od ściany, czyli utworzy wzdłuż ścian dylatację.

Krok 3. Wyznaczanie górnej powierzchni wylewki

Grubość posadzki samopoziomującej nie powinna być mniejsza niż 4 cm. Grubość wylewki ustala się za pomocą specjalnych przenośnych reperów i poziomnicy. Zamiast reperów można także użyć kołków rozprężnych z wkrętami.

Krok 4. Rozlewanie masy

Masę można rozprowadzić maszynowo, korzystając z agregatu mieszająco-pompującego z ciągłym, przepływowym dozowaniem wody. Można też wylać ręcznie, bezpośrednio z pojemnika, w którym została przygotowana, ale wtedy powierzchnię trzeba podzielić na pola o powierzchni 10–15 m². Wylewanie masy jest proste i szybkie, ponieważ sama się ona rozpływa.

Krok 5. Odpowietrzanie wylewki

Wykonuje się je bezpośrednio po wylaniu masy – używając do tego wałka kolczastego.

Krok 6. Posadzka samopoziomująca – Wiązanie i twardnienie

Pomieszczenie powinno być dobrze wentylowane. Nie wolno suszyć wylewki samopoziomującej dmuchawami z ciepłym powietrzem. Czas wysychania posadzki samopoziomującej zależy od jego grubości oraz warunków cieplno-wilgotnościowych panujących w pomieszczeniu.

Wylewki maszynowe pozwalają na precyzyjne formowanie wylewek w poziomie, różnego rodzaju spadki, uskoki, wykonanie różnic poziomów wynikających z grubości zaplanowanych ostatecznych materiałów wykończeniowych.
Powierzchnię posadzki  wygładza się zacieraczkami mechanicznymi, co daje gładką i bardziej odporną na ścieranie warstwę wierzchnią podłoża. Zatarcie w ten sposób zapobiega wyłuskiwaniu się ziaren piasku i łuszczeniu się betonu.

Tech-mal

Wylewki maszynowej pozwala na szybkie i dokładnie wykonanie posadzki.

Rodzaje wylewek

Wylewka cementowa
Wykonywana jest z mieszaniny cementu portlandzkiego i piasku, rozrabianej z wodą. Jej konsystencja jest plastyczna. Podkład cementowy odporny jest na działanie wilgoci, a jego wytrzymałość na ściskanie może być nawet 30 MPa.
Wadą tego rodzaju wylewek jest duży skurcz podczas twardnienia zaprawy. By zapobiec temu, wylewka układana jest pomiędzy prowadnicami stanowiącymi dylatację podkładu. Bardziej wytrzymałym na ściskanie może być podkład betonowy. Od zwykłej wylewki cementowej różni się frakcją i zawartością kruszywa.

Wylewka anhydrytowa
Produkowana jest z odmiany gipsu – anhydrytu. Niestety tego typy podkłady nie są odporne na wilgoć, dlatego nie można ich stosować w takich pomieszczeniach jak łazienki. Ich wytrzymałość na ściskanie jest mniejsza niż wylewek cementowych i wynosi 20 MPa. Zaletą jest zaś równa i gładka powierzchnia stwardniałej zaprawy, która jest wynikiem płynnej konsystencji wylewki, zdolnej do samo poziomowania.

Wysoki współczynnik przenikania ciepła oraz płynna konsystencja bez pęcherzy powietrza skracają czas nagrzewania pomieszczenia nawet o połowę.
Samopoziomujące posadzki anhydrytowe są idealnym uzupełnieniem podłogowych systemów grzewczych i mogą być stosowane zarówno w przypadku terakoty, czy parkietu.

barabo.pl

Płynna konsystencja posadzki anhydrytowej nadaje jej naturalne właściwości samopoziomujące, co pozwala uzyskać idealnie równą i gładką powierzchnię.

Technologia wykonania wylewek anhydrytowych wymaga minimalnej otuliny rur grzejnych – co daje mniejszy współczynnik oporu przewodzenia ciepła. Zaletą posadzek anhydrytowych to bezskurczowe wiązanie, które niemal do zera redukuje ryzyko powstawania pęknięć i zarysowań.

Zalety posadzki anhydrytowej:
- samopoziomujące,
- gładka i równa powierzchnia
- duża wydajność (wylewanie metodą silosową)
- doskonale przylegające do elementów grzewczych
- doskonały układ grzejny
- skrócenie czasu nagrzewania posadzki
- doskonałe parametry wytrzymałościowe, posadzka nie wymaga zbrojenia
- nadaje się do stosowania w każdego rodzaju pomieszczaniach
- stosowana może być do posadzek zwykłych oraz z ogrzewaniem podłogowym
- stała gwarantowana jakość
- zdrowy i ekologiczny produkt

Wadą podkładów anhydrytowych jest nieodporność na działanie wody. Nie nadają się więc do pomieszczeń mokrych.

bathroomfloorings.com

Drewno egzotyczne jest szczególnie cenione ze względu na swoje indywidualne i niespotykane wśród polskich gatunków usłojenie i kolorystykę.

Teak – posiada naturalną odporność na działanie wody słonej i słodkiej. Oprócz tego charakteryzuje się bardzo dużą odpornością na grzyby i insekty. Teak ma różnorodną barwę, od żółci poprzez czerwień do ciemnego brązu, często z pojedynczymi czarnymi słojami. Z czasem podłoga teak w naturalny sposób zmienia swój kolor na ciemny brąz. Aby zachować pierwotny kolor podłogi można zastosować do zabezpieczenia powierzchni drewna materiały z filtrami UV.

 Merbau - podłogę z marbau cechuje duża odporność na ścieranie i inne uszkodzenia mechaniczne, oraz na środki chemiczne i kwasy spożywcze. Kolorystyka, to różnorodne wybarwienie: od brązu ciemnego ze złotymi refleksami, przez brąz czerwonawy, po żółty.

Posadzkę drewnianą możemy położyć nie tylko w łazience, ale też w kuchni, czy przy basenie. Posadzka z drewna egzotycznego oprócz atrakcyjnego wyglądu, sprawi, że łazienka stanie się bardziej przytulna i ciepła. Dodatkowo posadzka drewniana doskonale wycisza wnętrze.

Podłoga epoksydowa wzorowana na wygładzanym, polerowanym betonie może być stosowana w biurach, mieszkaniach i w wielu innych pomieszczaniach. Obecnie na rynku dostępna jest w bogatej gamie kolorystycznej.

Zalety posadzki żywicznej to przede wszystkim: dobra wytrzymałość mechaniczna, brak łączeń, szczelność oraz łatwa zmywalność. Można pokrywać powierzchnie poziome jak i pionowe. Wykończenie to najciekawszy etap pracy przy tworzeniu posadzki żywicznej. Do wyboru mamy kilka możliwości i ciekawych propozycji:

- woskowanie: po tym zabiegu podłoga nieznacznie ciemnieje, błyszczy się i staje się śliska.
- szlifowanie: daje efekt płyty betonowej w przekroju; malujemy ją przezroczystą żywicą akrylową lub syntetyczną do błyszczącej powierzchni; pokrycie podłogi żywicą poliuretanową da efekt matowy;
- imitacja szczelin dylatacyjnych: aby uzyskać taki efekt, trzeba naciąć bruzdy i umieszczamy w nich dekoracyjne stalowe listwy;
- kolor: matowa lub błyszcząca idealnie równa powierzchnia, pokryta żywicą epoksydową jednobarwną.

Biorąc pod uwagę zastosowanie tego typu podłogi, możemy mieć pewność, że posłuży nam przez długi czas, nadając się zarówno do kuchni jak i do łazienki. Ciekawym pomysłem przy wykończaniu posadzki żywicznej może być, zatopione w niej różnych rzeczy, np. kamienie, muszelki. Takie niecodzienne rozwiązanie to niesamowity efekt dekoracyjny.

Jeżeli zależy nam na czystości w miejscu pracy, musimy zastanowić się, w jaki sposób ograniczyć liczbę potencjalnych zabrudzeń. Wiadomo, że warsztat to nie gabinet dentystyczny, aczkolwiek o pewną estetykę w miejscu pracy należy zadbać. W czystych miejscach bowiem przyjemniej się pracuje, łatwiej można się również w nich odnaleźć, a co więcej przybyli z zaskoczenia klienci nie powinni się do niczego przyklejać.

Drobiny gliny, piasek mogą wnosić zarówno ludzie, jak i wózki widłowe, taczki itp. Łatwo ograniczyć tego typu zabrudzenie przez zaopatrzenie wejść i wyjść w odpowiednie wycieraczki czy urządzenia do czyszczenia opon i obuwie. Wszelkie kratki, ruszty, maty oczyszczające choć niepozorne, dają widoczny efekt. Oczywiście nie zapominajmy, że je również należy od czasu do czasu wymienić lub wytrzepać.

Przydatne może okazać się również wyrobienie u siebie nawyku natychmiastowego ścierania wszystkiego, co się rozleje i rozsypie. Nie zaszkodzi tego miejsca umyć. Przydatne w takich przypadkach będą służby porządkowe lub – dla mniejszych zakładów – wyznaczenie komuś takich obowiązków.

W halach pracowniczych nie można zapominać o regularnych czyszczeniach urządzeń klimatyzacyjnych oraz wymianie filtrów powietrza. Warto również zadbać o prawidłowy stan techniczny urządzeń, maszyn itp. Sprawne nie sprawią nam niespodzianki w postaci wylanego oleju czy smaru na posadzce.

Jeśli jednak już się zdarzy  – jak wszędzie – jakieś poważne zabrudzenie,  trzeba sięgnąć po odpowiednie detergenty. Odrzućmy babcine sposoby. Chemię należy traktować chemią. Istnieją na rynku specyfiki, które nie tylko czyszczą powstałe zabrudzenia, ale też nadają połysk posadzce.

Gruntowne czyszczenie przeprowadzają najczęściej firmy sprzątające. Od czasu do czasu opłaca się zlecić porządne sprzątanie osobom z zewnątrz.

Najpopularniejszym materiałem na posadzki w pomieszczeniach przemysłowych jest beton. Posadzka betonowa składa się z podkładu, płyty konstrukcyjnej i warstwy powierzchniowej. Izoluje się ją za pomocą styropianu, jednak żeby wspomóc odporność na wilgoć, powinno się ją wylewać na folii. Płytę konstrukcyjną należy uzbroić,  stosuje się do tego siatki lub włókna stalowe. Zwiększa to odporność na pękanie oraz pozwala zmniejszyć grubość płyty. Wytrzymałość płyty można zwiększyć dzięki impregnacji np. żywicą. Posadzki w pomieszczeniach przemysłowych, czy nawet w garażach i holach muszą być przede wszystkim trwałe i twarde, antypoślizgowe, odporne na wodę oraz wiele substancji chemicznych, a także uszkodzenia mechaniczne Poniżej przedstawiamy popularne rozwiązania dostępne na polskim rynku.

Posadzki z tworzyw

Dzięki zastosowaniu tworzyw sztucznych podnosi się właściwości posadzki betonowej.  Posadzka tego typu składa się z warstwy żywicy wylanej na beton.

Posadzka żywiczna zawiera w sobie powłokę gruntującą , która zapewnia dobrą przyczepność żywicy do betonu. Ostatnią warstwa to powłoka wykończeniowa, np. lakier. Aktualnie najczęściej stosuje się do produkcji posadzek tego typu żywicę epoksydową. Odpowiedni dobór żywic pozwala uzyskać posadzki przystosowane do pracy w niskich temperaturach, a zastosowanie np. dodatku piasku kwarcowego pozwala uzyskać posadzki przeciwpoślizgowe.

 Posadzki betonowo – polimerowe

Częścią organiczną takich betonów są również  żywice epoksydowe, poliestrowe  lub poliakrylowe. W ich skład wchodzi mieszanka betonu zawierająca nie mniej niż 5% żywicy.  Ich zaletami  są m.in. wysoka przyczepność, mała ścieralność. Możliwe jest również uzyskanie gładkiej powierzchni odpornej na zarysowania.  Są cieńsze niż inne posadzki. Niestety posadzki tego typu posiadają niską odporność na zmiany temperatury.

Przedstawione rozwiązania to tylko podstawowy przegląd istniejących produktów na rynku.